poniedziałek, 25 października 2010

Opracowanie "Akademii pana Kleksa" J. Brzechwy

Elementy świata przedstawionego

Świat przedstawiony składa się na miejsce i czas akcji, bohaterów oraz fabułę.

  1. Czas akcji - wydarzenia ukazane w powieści rozgrywają się współcześnie, o czym świadczą sytuacje i przedmioty, takie same jak w dzisiejszej rzeczywistości.
  2. Miejsce akcji - nie można jednoznacznie określić miejsca akcji, ponieważ wydarzenia mają miejsce w Akademii przy ul. Czekoladowej, Psim Raju, fabryce dziur i dziurek, wielu różnych baśniach, w sąsiedztwie szkoły i nad stawem, w parku, na boisku.
  3. Bohaterowie:
  • Ambroży Kleks - profesor Akademii
  • Adam Niezgódka - 12-letni uczeń pana Kleksa
  • Mateusz - były książę, uczony szpak pana Kleksa
  • Reks - zmarły mopsik Adama
  • Filip - golarz pana Kleksa
  • doktor Paj-Chi-Wo - chiński lekarz
  • uczniowie Akademii - wielu chłopców, których imię zaczynało się na "A"
  • zmarłe psy - przyjaciele Reksa z Psiego Raju
  • bohaterowie bajek - przyjaciele pana Kleksa, do których przychodził Adam ze sprawunkami
4. Wydarzenia:
  • Mateusz opowiada swoją historię
  • Adam zostaje zaproszony do kuchni
  • Adam spotyka Królewnę Żabkę
  • Adam dostaje się do Raju Psów
  • Wycieczka do fabryki dziur i dziurek
  • Adam opowiada sen o siedmiu szklankach
  • Do Akademii przychodzą Antol i Alojzy
  • Pan Kleks wysyła oko na Księżyc
  • Sekrety pana Kleksa zostają odkryte
  • Bajka się skończyła

Nauka w Akademii pana Kleksa

W Akademii pana Kleksa uczniowie, których imiona zaczynały się na literę "A", uczyli się niezwykłych przedmiotów. Należały do nich:
  • lekcja kleksografi,
  • lekcja przędzenia liter,
  • lekcja geografi,
  • lekcja leczenia chorych sprzętów.
Przebieg lekcji geografi
Na początku Mateusz zarządzał zbiórkę na boisku. Ta lekcja geografi nie przypominała takieh, jaka jest w naszej szkole.
Na początku sędzia wytaczał na boisko piłkę zrobioną z globusa, rozdzielał wszystkich na dwie drużyny i wyznaczał stanowiska zupełnie tak, jak do gry w piłkę. Gra polegała na tym, aby uderzając w globus nogą, wymienić równocześnie miasto, rzekę lub górę, w którą właśnie trafił but. Sędzia gwizdał, ilekroć ktoś popełnił błąd.
Niestety, takie błędy zdarzały się bardzo często. Chłopcy wiele razy mylili Afrykę z Bałtykiem, Kielce z Chinami czy Skierniewice z Mysłowicami.


Kuchnia pana Kleksa, czyli menu w Akademii

Menu - jadłospis, karta dań, spis.

Zupa pomidorowa pana Kleksa
Składniki:
  • 3 kwarty pomarańczowych szkiełek
  • garstka pomarańczowego proszku
  • woda
  • zielona farba
  • kilka płomyków świec
Sposób przyrządzania:
Wrzucić do rondla 3 kwarty pomarańczowych szkiełek, garstkę białego proszku i nalać wody. Cienkim pędzelkiem wymalować na powierzchni zielone grochy. Następnie wrzucić kilka płomyków świec i doprowadzić wodę w rondlu do wrzenia. Wymieszać dokładnie zawartość.
Czas przygotowania: 5 min

Pieczeń z buraczkami i tłuczonym kartoflami
Składniki:
  • maleńki kawałeczek mięsa
  • 1 płomyk świecy
  • 1 czerwone szkiełko
  • 1 białe szkiełko
  • szary proszek
  • zielona farba
Sposób przyrządzania:
Włożyć do dużej brytfanny płomyk świecy, położyć na nim kawałek mięsa, wrzucić oba szkiełka. Wszystko to posypać szarym proszkiem. Gdy mięso się upiecze, a szkiełka rozgotują, przyłożyć do brytfanny powiększającą pompkę i kilkakrotnie nacisnąć jej denko. Na gotowych kartoflach namalować zielony koperek.
Czas przygotowania: ok. 15 min

Poniżej znajduje się przykładowy przepis, napisany w podobnym stylu, co przez autora "Akademi...".

Kolorowe delicje nadziewane poranną mgiełką
Składniki (do 10 sztuk):
  • 8,5 snów
  • 1 dag porannej mgły
  • brązowa farba
  • żółta farba
  • 10 cm nici jedwabnika
  • 10 promyków słońca
  • 0,5 chęci życia
  • puder do twarzy
Sposób przygotowania:
10 cm jedwabiu pokroić na 10 części. Zmieszać farbę brązową z żółtą. Do gotowej mieszanki wsypać puder. Powinna być gęsta. Wyjąć z miseczki taką masę na blat, następnie rozwałkować. Podzielić nożem na 10 części. W każdą część włożyć 0,1 jedwabiu i 0,1 chęci życia. Uformować miseczki i włożyć do każdej 1 g. Przykryć otwór takiej miseczki ćwiartką snu. Każdą gotową delicję udekorować 1 promykiem słońca.
Czas przygotowania: ok. 5 min
Ciekawostka: dzięki snom jedząc delicję wyobrazisz sobie piękne rzeczy.

Opis pana Kleksa

1. Wstęp
pan Kleks • profesor Ambroży • dyrektor Akademii • nauczyciel • uczony • czarodziej • magik • fantastyczny • zaskakujący • zabawny • niezwykły • tajemniczy • wspaniały • nieprzewidywalny • doskonały • nieprawdopodobny

2. Rozwinięcie
• prostura
średni wzrost
• głowa
pokryta ogromną czupryną mieniącą się wszystkimi barwami tęczy • bujna, rozwichrzona, czarna jak smoła broda • ruchliwy, duży nos przekrzywiony w prawo albo w lewo • na nosie srebrne binokle • pod nosem długie, sztywne wąsy koloru pomarańczy • twarz upstrzona piegami o różnych kolorach i wielkości, które zmieniały swoje położenie
• ubiór
tonie w ubraniu • szerokie spodnie z szesnastoma kieszeniami • obszerny, długi surdut koloru czekolady lub bordo • z tyłu kieszeń przeznaczona dla Mateusza • aksamitna, cytrynowa kamizelka zapinana na duże, szklane guziki, miała dwadzieścia cztery kieszenie • sztywny kołnierzyk • aksamitna kokarda
• zwyczaje
określa, kto co o której godzinie myśli • siada na niewidzialnym krześle • unosi się w powietrzu • "wysyła oko na oględziny" • umie się powiększyć i zmniejszyć • przyrządza potrawy z kolorowych szkiełek • zdejmuje płomyki ze świec i chowa je do kieszeni • umie leczyć chore sprzęty • czyta palcami

3. Zakończenie

wspaniały nauczyciel • niezwykły czarodziej


Oto pan profesor Ambroży Kleks. Jest on dyrektorem Akademii i nauczycielem w jednym. Ten tajemniczy uczony to także doskonały czarodziej i nieprzewidywalny, zaskakujący magik. Uczniowie nigdy nie mogą mieć pewności, co zrobi. A on wydaje się z każdą chwilą coraz bardziej i bardziej fantastyczny i nieprawdopodobny, nabiera nowe cechy.
Na głowie ma wielką czuprynę mieniącą się wszystkimi kolorami tęczy. Tylko trochę mniej uwagi przyciąga bujna, rozwichrzona, czarna jak smoła broda. Nad nią znajduje się ruchliwy, duży nos, przekrzywiony albo w prawo, albo w lewo. Na nosie są srebrne binokle, pod nosem długie, sztywne wąsy koloru pomarańczy. Cała twarz upstrzona jest piegami o różnych kolorach i kształtach. Codziennie zmieniają one swoje położenie.
Co do ubioru, sam pan Kleks w nim tonie. Gdy się bliżej przyjrzeć, widać, że mężczyzna ma średni wzrost. Dużo bardziej rzucają się w oczy jego szerokie spodnie o szesnastu kieszeniach. Z kolei w obszernym, długim surducie kolory czekolady z tyłu znajduje się specjalna kieszeń przeznaczona dla Mateusza. Na duże, szklane guziki dyrektor zapina aksamitną cytrynową kamizelkę z dwudziestoma czterema kieszeniami. Wyżej widnieje sztywny kołnierzyk, a przy nim kokarda.
Profesor Ambroży ma dziwne zwyczaje. Siada na niewidzialnym krześle. Przyrządza potrawy z kolorowych szkiełek. Powiększa i pomniejsza, co tylko chce. Unosi się cicho w powietrzu. Co jakiś czas "wysyła oko na oględziny" albo leczy chore sprzęty. Umie określić, kto co kiedy pomyślał, zdejmować płomyki ze świec, nie parząc się przy tym oraz czytać palcami nitki z liter.
Jest on niezwykły, inni nawet nazywają go dziwakiem. Ale przede wszystkim to wspaniały nauczyciel i czarodziej.

Przygoda w Psim Raju

1. Adamowi jeszcze nigdy nie udało wzbić się w powietrze.
2. Naśladując pana Kleksa Adamowi wreszcie udaje się unieść.
3. Wiatr unosi Adama daleko od Akademii.
4. Chłopiec zaczyna zdawać sobie sprawę, że nie umie lądować.
5. Zasypia.
6. Znajduje się przy bramie Psiego Raju.
7. Spotyka Reksa i w mig naucza się jego języka.
8. Reks oprowadza swojego pana po Psim Raju.
9. Mateusz przylatuje z instrukcją latania.
10. Adam wraca do Akademii.
11. Składa przyrzeczenie.

Choć Adamowi Niezgódce zawsze wydawało się, że latanie jest łatwe, to jeszcze nigdy mu się to nie udało.
Pewnego dnia jednak przy kolejnej, niepozornej próbie chłopcu udało się unieść w powietrze.
Wiatr unosił go coraz dalej i dalej od Akademii. Adaś próbował zmienić kierunek lotu, ale nadaremnie. Nie potrafił.
Zaczął zdawać sobie sprawę, że jeśli nie uda mu się wylądować, będzie tak sobie wisiał w powietrzu, aż komuś uda się go ściągnąć na ziemię. Wielu ludzi go zauważyło, jednak nikt nie mógł mu pomóc.
W końcu Adam zasnął.
Obudziło go dopiero silne uderzenie w plecy. Otworzył oczy i zobaczył przed sobą mur. Stał na czymś błękitnym jak niebo. Poszedł wzdłuż tego muru, aż znalazł wejście. Widząc w jego okienku psa, odruchowo gwizdnął. Na ten dźwięk przybiegł jego zmarły mops Reks. Brama się otworzyła, a chłopiec wszedł do środka.
Nastąpiło radosne powitanie. Adaś był zdumiony, że rozumie, co pies do niego mówi. Piesek zaczął mu wszystko wyjaśniać i oprowadzać go po Psim Raju.
Mopsik zaznajomił go z setkami innych psów, pokazał mu pomnik Doktora Dolittle i swój dom, poszedł z nim na ulicę Dręczycieli, plac Robaczków Świętojańskich, ulicę Biszkoptową...
Po jakimś czasie chłopcu znudziło się to wszystko. Biszkopty, czekolada i mięso straciły swój smak.
Na szczęście przyleciał Mateusz z instrukcją latania. Adam pożegnał się z psami i wbił się w powietrze, tak, jak w liście pouczał go pan Kleks.
Był coraz bliżej Akademii, aż w końcu wylądował. Tam z uśmiechem złożył uroczyste przyrzeczenie, iż już nigdy nie będzie latał.

"Akademia pana Kleksa" baśnią

"Akademia pana Kleksa" jest baśnią współczesną podobną w wielu względach do baśni klasycznej, ponieważ:
• występuje świat baśniowy - fantastyczne postacie, wydarzenia i przedmioty
• zwierzęta są podobne do ludzi - mówią, odczuwają emocje, myślą, mają poczucie winy, karają...
• dobro walczy ze złem
• dobro zwycięża nad złem
• zawiera morał - pouczenie.

"Akademia pana Kleksa" to baśń współczesna, bo bohaterowie są niemal takimi samymi ludźmi jak my, zwierzęta nie różnią się od tych, które znamy. Otoczenie przypomina to, w którym my żyjemy, a obecność tramwajów świadczy o tym, że ta historia nie wydarzyła się dawno.

środa, 20 października 2010

Budowa listu

miejscowość, data
nagłówek
 
wstęp
treść właściwa (informacje)
zakończenie, formuła pożegnalna
 
podpis
PS
 
 
 
Przykład listu, na postawie opowiadania "Gołębie pana Brożka" M. Orłonia:
 
Piła, 12.10.2010r.
Panie Brożku!
 
Na pewno jest Pan zaskoczony, że do Pana piszę. Jednak od wielu lat dręczy mnie sumienie, więc postanowiłem wreszcie wyznać prawdę.
To ja zabiłem Księcia. Nigdy nie zdobyłem się na odwagę, by to Panu powiedzieć, mimo, że sumienie nakazywało mii to zrobić. Przemilczałem to więc, a potem zapomniałem o wszystkim, aż do teraz, gdy przeczytałem notatkę prasową o Pańskim zwycięstwie w konkursie gołębi pocztowych. Nie przemyślałem swojego czynu. Uległem namowom kolegów. To moja wina. Przepraszam.
Życzę dalszych sukcesów Pańskich ptaków i czekam na list.
 
Krzysztof, Pański były uczeń 
PS: Proszę pozdrowić ode mnie wszystkie gołębie.

poniedziałek, 18 października 2010

Cywilna odwaga

Nie zawsze postępowanie zgodne z wolą ogółu jest słuszne. Należy uczyć się wypowiadania własnego zdania oraz postępowania zgodnego z własnym sumieniem. Nie można uciec od odpowiedzialności, nawet za nieprzemyślany, przypadkowy czyn. Mieć cywilną odwagę, to przyznać się do winy!

Retrospekcja

Retrospekcja - przesunięcie, cofnięcie się w czasie.

piątek, 8 października 2010

Sylaba i przenoszenie wyrazów

Sylaby to cząstki, na które dzieli się wyraz. Nie ma sylaby bez samogłoski.

banan → ba-nan
morela → mo-re-la
malina → ma-li-na
okno → ok-no
kolega → ko-le-ga
komputer → kom-pu-ter
tort → tort
długopis → dłu-go-pis

tygrys → tyg-rys, ty-grys
bluzka → bluz-ka, blu-zka
kuchnia → kuch-nia, ku-chnia
spodnie → spod-nie, spo-dnie
mikser → mik-ser, mi-kser
rynna → ryn-na, ry-nna
podręcznik → pod-ręcz-nik, po-drę-cznik
lekko → le-kko, lek-ko
największy → naj-wię-kszy, naj-więk-szy


Są sylaby, które tworzy tylko jednak samogłoska.

okno → o-kno
ulica → u-li-cau-lica
ołówek → o-łów-ek


Przy przenoszeniu części wyrazu do następnego wiersza dzielimy wyraz zgodnie z podziałem na sylaby:

lo-
komotywa
loko-
motywa
lokomoty-
wa
 


Plan opisu

 Przedmiot

  1. Tytuł - co opisuję?
  2. Wstęp - co opisuję? do czego służy?
  3. Rozwinięcie - jak wygląda? jaki ma kształt? z czego jest wykonany? jakiego jest koloru? jaką ma powierzchnię? jakie ma ozdoby? czym się wyróżnia?
  4. Zakończenie - dlaczego wybrałem ten przedmiot? jak oceniam jego wygląd i przydatność?

Oto przykład opisu piłki:
Piłeczka kauczykowa
Ta piłeczka jest bardzo zabawna, bez przerwy się odbija. Służy do ćwiczenia refleksu przy jej łapaniu.
Jest ona mała, ale wyraźnie słychać, kiedy uderza o ziemię. Ma okrągły kształt, w niektórych miejscach kilka wgnieceń. Została zrobiona z kauczuka. Jest wielokolorowa: brązowa, czerwona, biała, zielona, granatowa. Te wszystkie kolory widnieją na gładkiej powierzchni. Nie ma żadnych ozdób, ale jest wyjątowa, gdyż takich piłek jak ta nie ma już w sklepach.
Ta piłeczk jest wyjątkowa na swój sposób. Moja starsza siostra dostała ją, gdy była mała, dlatego zawsze przypomina mi właśnie ją. Jeśli ktoś nie wierzy, niech poszuka na powierzchni tych tzw. wgniecień, czyli śladów małych zębów.

Postać literacka

1. Wstęp - przedstawienie bohatera, czyli skąd go znamy i jakie są jego dane.
2. Rozwinięcie:
    • określenie jego prostury - sylwetka, wzrost, masa ciała
    • ubiór - spodnie, kieszenie i ich zawartość
    • głowa - włosy, zarost, nos, oczy, skóra.
3. Zakończenie - ocena wyglądu postaci.

środa, 6 października 2010

Pisownia wyrazów z "ż"

"Ż" piszemy:
  • "ż" wymienia się na "g", "z", "ź", "s", "h", "dz".
wstążka - wstęga
zauważy - uwaga
możesz - mógł
odważny - odwaga
nadbrzeżna - brzeg
mrożonka - mróz
przerażenie - przeraz
przejeżdżał - przejazd
obrażać - obraźliwe
wyżej - wysoko
bliżej - blisko
ża - męski
drużyna - druh
mosiężny - mosiądz
pieniężna - pieniędzy
 
  • "ż" po literach "l", "ł", "n", "m", "r".
mżyć
lżej
małżonek
inżynier
skarżyć się
 
  • "ż" niewymienne
jeżyna
jeż
ryż
 
końcówki
-aż
-eż
  • witr
  • wir
  • pejz
  • gar
  • band
  • kol
  • młodzi
  • odzi
  • j
  • t
  • przeci
  • papi

Honorowy kodeks kibica

Honorowy kodeks kibica
Tak,
Nie,
  1. wytrwale dopinguj swoją drużynę.
  2. mów dobre słowa o swojej drużynie.
  3. chwal przeciwną drużynę, a nie myśl tylko o swojej.
  4. opowiadaj, jak dobra jest drużyna.
  1. nie rzucaj śmieci na boisko.
  2. nie używaj wulgarnych słów.
  3. nie zaczynaj bójki z rywalem.
  4. nie miej złych intencji do rywali.